Ereğli ilçesi Beyören Mahallesi’nde emekli matematik öğretmeni , ülkenin dört bir yanında ve yaşadığı bölgede binlerce öğrenci yetiştirdi.

Kurduğu dershanede de yüzlerce öğrencinin üniversiteye yerleşmesini sağlayan altı çocuk babası öğretmen Demirbaş, 24 yıl önce trafik kazasında lise son sınıf öğrencisi oğlunu kaybetti.

Demirbaş, üniversite hayali kuran oğlu Yahya’nın anısını doğada yaşatmak için adeta otun bile bitmediği çorak arazide ağaçlandırma çalışmasına başladı. Yaklaşık 20 haneli mahalledeki dağın eteğinde 500 dekar arazi satın alan Rahim öğretmenin, 21 yıl önce diktiği 40 bin fidan bugün ormana dönüştü.

Yaklaşık 10 kilometre mesafeden su getirerek kurduğu ağaçlandırma alanına “Yahya Demirbaş Ormanı” adını veren emekli öğretmen, çeyrek asra yakın “yeşil serüveni”ne adeta varını yoğunu harcadı.

Tüm birikimi ve kazancını ormana yatıran Demirbaş, şartların ağırlaşmasıyla geçim kaynağı dershanesini kapatmak zorunda kaldı.

Dershanede çalışan öğretmenlerin SGK primlerini ödeyemediği için yüklü borç üstlenen ağaç sevdalısı, ormanının haczedilmesiyle karşı karşıya kaldı.

Yapılandırdığı borçlarını ödemekte güçlük çeken Rahim öğretmenin, elleriyle diktiği ormanına ülkenin dört bir yanındaki yetiştirdiği öğrencileri sahip çıktı.

Demirbaş, 400 dekar arazi üzerine kurulu ikinci orman alanındaki iki odalı evde 6 yıl önce kaybettiği eşinin ardından tek başına yaşıyor.

“Hedefim ormanın ayakta kalması ve ağaç sayısını 50 bine çıkmak”

Çorak araziyi yeşerterek bölgede efsaneleşen Rahim öğretmen, AA muhabirine hayatını anlattı.

Demirbaş, köpek, kedi, tavuk ve kazlarıyla hayatını devam ettirdiğini belirterek, şöyle konuştu:

“Oğlumun adını verdiğim ilk ormanda 32 bin civarında fidan yetişti. Evimin de içinde yer aldığı ikinci bölümde ise 8 bin ağaç var. Toplamda 100’ün üzerinde çeşitle 40 bin ağaç yetişti. Yaklaşık 10 kilometre uzaktan boruyla getirdiğim suyu ormanın içindeki altı havuz var, orada biriktiriyorum. 70 bin metrenin üzerinde damlama sistemiyle de bu ağaçları suluyorum. Gelir getirici cins ağaçlar da diktim. Sedir, çam, meşenin yanı sıra badem, ceviz ve üzüm yetiştiyorum. Ağaçlandırma merakım 1969 yılında başladı. Konya’dan getirdiğim palamut tohumunu dağda ektik. Tabii korunamadığı için hayatta kalan pek yok. Birkaç nadir olanı gölgelendiriyor. 1998’de 500 dekar arazi satın aldım.

Çevresini hasır telle çevirdim. 21 yılı geride bıraktık. İlk diktiğimiz ağaçlar 15 metreye ulaştı. Daha da dikmeye devam ediyorum. Kuruyanları yeniliyorum. Bu ömür olduğu sürece dikeceğim. Hedefim ormanın ayakta kalması ve ağaç sayısını 50 bine çıkmak.”

Tüm çocuklarını okutmuş

Ormana oğlu Yahya’nın adını verdiğini anlatan Demirbaş, “Rahmetli olan çocuğum hariç hepsi üniversite okudu. Lise son sınıf öğrencisiydi. Yavrum öldü, eli daldan kesildi. ‘İnşallah orman yaparsak bunlardan istifade eden insanlar ve hayvanlardan dolayı Yahya’m sevabından faydalanır’ diye düşündüm. İnancımızda üç kişinin amel defteri kapanmıyor. ‘Peygamberimizin kıyamet koparken bile elinizdeki fidanı toprakla buluşturun’ hadisi var.” diye konuştu.

“Övünmek için yapmadım”

Demirbaş, dershanecilikte yaşadığı sıkıntılar nedeniyle ekonomik sorunların baş gösterdiğini belirterek, şunları kaydetti:

“Dershaneyi kapattık ve öğretmenlerimizin SGK primlerini ödeyemediğimiz için yüklü borcun altına girdik. Borcu, 36 taksitle her iki ayda 12 bin lira ödemek suretiyle yapılandırdık. Bu borcu, öğrencilerimin ve bazı kişilerin katkısıyla büyük oranda ödedik. Sadece iki taksidi kaldı. Yazı gelmişti, bir ay içinde borcun ödenmediği takdirde orman satılacaktı. Ormandan başka arazim yok ki. Tanımadığım kişilerden bile katkı sağlayanlar oldu. Buraya Türkiye’nin çeşitli yerlerinden öğrenciler geliyor. Bu da örnek oluyor. Ağaçlandırma sevgisi masa başında olmaz. Burada taştan başka bir şey yok. Toprağı bulmak mesele ama burada ağaçlandırma yaptık.

Övünmek için yapmadım, böyle gördüm. Devlet beni okutmuş, emekli olup da kahvehane köşelerinde vakit geçirecek değilim. Katkıda bulunmam lazım.”

Rakamlarla Ereğli

 “ Herakliyüs ” kelimesi zaman içinde Türkçenin ses yapısına uygun olarak; Herakle, İrakle, Eregle, Eregli, Eregliyye, EREĞLİ şeklini almıştır.

Evliya Çelebi Seyahatnamesinde ise I. Alaeddin Keykubad’ın Ereğli’den bir sefer dönüşü geçerken Peygamber Pınarı denilen (şu anda Akhüyük köyünde bulunan) çamurun, yaralı askerlerinin yaralarına şifa olduğundan dolayı buraya ERKİLİ (Ereğli) dediği için adını buradan aldığı yazılır.

Tarih boyunca Hitit, Asur, Kimmer, Frig, Lidya, Pers, İskender İmparatorluğu, Roma İmparatorluğu ve Bizans idaresinde kalan Ereğli, 9 asırda Bizans ile Abbasiler arasındaki mücadeleye sahne oldu.

Anadolu Selçukluları zamanında Türklerin idaresine giren Ereğli, Anadolu Beylikleri zamanında Nure Sufi Bey’in kurduğu Karamanoğlu Beyliğinin 1250-1256 arası ilk başkenti olmuştur.

Fatih Sultan Mehmet Han devrinde Osmanlı topraklarına katıldı. 20 asırda Bağdat Demiryolunun ilçeden geçmesi ile Ereğli’nin önemi daha da arttı.

Osmanlı Devletinin son döneminde Konya Vilayetine bağlı bir kaza merkezi olan Ereğli, cumhuriyet döneminde de Konya’nın ilçesi olma durumunu devam ettirdi.

Deniz seviyesinden 1054 m yüksekte bulunan Ereğli’nin genel nüfusu 31.12.2018 tarihi itibari ile Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemine (ADNKS) göre 145.389’dir. Bunun 72.818’i erkek, 72.571’ sı kadındır. 2826.65 km² yüzölçümüne sahip ilçenin 87 mahallesi bulunmaktadır. İlçe halkının yarıdan fazlası geçimini tarım ve hayvancılıktan sağlamaktadır.

İlçenin en önemli akarsuyu İvriz Çayı üzerinde kurulu İvriz Barajı, Ereğli’de hem tarım alanlarını sulamakta ve içme suyu ihtiyacını da karşılamaktadır.

İlçede baklagiller, sanayi bitkileri, meyve, sebze ve yem bitkileri yetiştirilmektedir. Ereğli’de yetiştirilen kirazlar bir bölümü ihraç edilmektedir.

Ereğli’de Necmettin Erbakan Üniversitesine bağlı Ereğli Eğitim Fakültesi, Ereğli Mühendislik ve Doğa Bilimleri Fakültesi bulunmaktadır. Ayrıca Ereğli Adalet Meslek Yüksekokulu ve Ereğli Kemal Akman Meslek Yüksekokulu olarak eğitim faaliyetini sürdürmektedir.

Ulu cami, Ağalar Mescidi, Rüstem Paşa Kervansarayı, Roma Hamamı kalıntıları, çeşitli dönemlerde yapılmış türbeler ve köprüler ilçenin önemli tarihi eserleri arasındadır.

Ereğli yakınlarında bulunan İvriz Kaya Anıtı Hititlerden günümüze gelen önemli bir kültür mirasıdır.

Ereğli sanayisi ve tarımıyla birlikte hızlı yükseliş içinde. Ayrıca yüz ölçümü ve nüfus acısından bazı illerden daha büyüktür.

Ereğlimizde yetişen siyah havuç, gıda ve kozmetik sanayinde doğal gıda boyası olarak kullanılmak üzere Avrupa ve Uzakdoğu ülkelerine ihraç ediliyor. Ereğli’de iki havuç işleme fabrikasının bulunduğunu, İlçemizde yılda yaklaşık 120 bin ton havuç üretilmektedir ve bunun yaklaşık 50 bin tonu başta Fransa olmak üzere Almanya, İtalya, Danimarka ile Uzakdoğu’da Japonya ve Kore’ye ihraç edilmektedir.

Ereğli beyaz kiraz üretimiğle dünya çapında söz sahibidir.

Ereğli, Güney Kore’nin Kwangjin kenti ile kardeş şehir anlaşması imzalamıştır.

Ayrıca Ereğli Belediyesi tarafından yayınlanmış Rakamlarla Ereğli kitapçığına bu linkten ulaşabilirsiniz.

-> Rakamlarla Ereğli